|
|
||||||||||||||||||||||
|
Maska podsieci składa się podobnie jak adres IP z 4 bajtów i używana jest do wydzielenia części adresu odpowiadającej za identyfikację podsieci i części odpowiadającej za identyfikację komputera z adresu IP wchodzącego w skład tej podsieci. Jeśli bit w masce to jedynka, to odpowiadający mu bit w adresie IP jest interpretowany jako bit adresu podsieci. Natomiast jeśli bit maski wynosi zero, oznacza to, że należy on do części adresu określającej komputer. Podsieć jest znana wyłącznie lokalnie i dla całej reszty Internetu adres jest interpretowany jako standardowy. Na przykład maska podsieci powiązana z adresem sieciowym klasy B wynosi 255.255.0.0. Najczęściej używana maska podsieci rozszerza część sieciową adresu klasy B na dodatkowy bajt. Maska ma wtedy postać 255.255.255.0; wszystkie bity w trzech pierwszych bajtach są jedynkami, a w ostatnim zerami. Pierwsze dwa bajty definiują sieć klasy B, następny stanowi adres podsieci, a osta-tni bajt identyfikuje komputer w tej podsieci. Opisany przykład obrazuje poniższy rysunek.
Rys. Przykład zastosowania maski podsieci W przedstawionym rozwiązaniu zastosowano maski będące pełnymi bajtami, gdyż są one łatwiejsze do czytania i zrozumienia. W poniższej tabeli zostały pokazane efekty stosowania różnych masek podsieci dla różnych adresów.
Tab. Efekty stosowania masek podsieci |
||||||||||||||||||||||
|
Charakterystyka protokółu TCP/IP Umiejscowienie protokołu TCP/IP w modelu OSI Maski podsieci Realizacja niezawodnego połączenia Dodatek |
||||||||||||||||||||||
Copyright © Mariusz Wasak