Rys. Budowa modelu OSI

Zadania warstw

1) Warstwa fizyczna (physical layer)

Nazwa warstwy wywodzi się stąd, że zajmuje się ona wyłącznie fizycznymi właściwościami technik przesyłu danych. Realizuje ona konwersje bitów informacji na sygnały, które będą przesyłane w kanale z uwzględnieniem maksymalizacji niezawodności przesyłu. W warstwie fizycznej określa się parametry amplitudowe
i czasowe przesyłanego sygnału, fizyczny kształt i rozmiar łączy, sposoby nawiązywania połączenia i jego rozłączania po zakończeniu transmisji.

W skład jej obiektów wchodzą m.in.: przewody, karty sieciowe, modemy, wzmacniaki, koncentratory.

2) Warstwa łącza danych (data link layer)

Warstwa ta odpowiedzialna jest za odbiór i konwersję strumienia bitów pochodzących z urządzeń transmisyjnych w taki sposób, aby nie zawierały one błędów. Warstwa ta postrzega dane jako grupy bitów zwane ramkami. Warstwa łącza danych tworzy i rozpoznaje granice ramki. Ramka tworzona jest przez dołączenie do jej początku i końca grupy specjalnych bitów. Kolejnym zadaniem warstwy jest eliminacja zakłóceń, powstałych w trakcie transmisji informacji po kanale łączności. Ramki, które zostały przekazane niepo­prawnie, są przesyłane ponownie.

W skład jej obiektów wchodzą sterowniki urządzeń sieciowych, np.: sterowniki (drivery) kart sieciowych oraz mosty (bridge) i przełączniki (switche).

3) Warstwa sieciowa (network layer)

Warstwa sieciowa steruje działaniem podsieci transportowej. Jej podstawowe zadania to przesyłanie danych pomiędzy węzłami sieci wraz z wyznaczaniem trasy przesyłu, łączenie bloków informacji w ramki na czas ich przesyłania a następnie stosowny ich podział. W najprostszym przypadku określanie drogi transmisji pakietu informacji odbywa się w oparciu o stałe tablice opisane w sieci. Istnieje również możliwość dynamicznego określania trasy na bazie bieżących obciążeń linii łączności. Stosując drugie rozwiązanie mamy możliwość uniknięcia przeciążeń sieci na trasach, na których pokrywają się drogi wielu pakietów.

4) Warstwa transportowa (transport layer)

Podstawową funkcją tej warstwy jest obsługa danych przyjmowanych z warstwy sesji. Obejmuje ona opcjonalne dzielenie danych na mniejsze jednostki, przekazywanie zblokowanych danych warstwie sieciowej, otwieranie połączenia, realizację przesyłania danych, zamykanie połączenia. Potrafi ona także wykrywać odrzucone przez routery pakiety, automatycznie generować żądanie ich ponownej transmisji. Inną funkcją jest ustawianie pakietów w kolejki, odpowiadające kolejności w jakiej zostały wysłane. Konieczność ta wynika z właściwej metody trasowania danych i ich fizycznego przemieszczania w sieci. Następnie tak obrobione pakiety są wysyłane do warstwy sesji.

5) Warstwa sesji (session layer)

Jest to warstwa rzadko używana, pomijana w wielu protokołach sieciowych. Jej zadaniem jest zarządzanie przebiegiem komunikacji między dwoma komputerami. Po nawiązaniu stosownego połączenia warstwa sesji pełni szereg funkcji zarządzających, związanych m. in. z taryfikacją usług w sieci. W celu otwarcia połączenia pomiędzy komputerami (sesji łączności) poza podaniem stosownych adresów warstwa sprawdza, czy obie warstwy (nadawcy i odbiorcy) mogą otworzyć połączenie. Następnie obie komunikujące się strony muszą wybrać opcje obowiązujące w czasie trwania sesji. Dotyczy to na przykład rodzaju połączenia (simpleks, dupleks) i reakcji warstwy na zerwanie połączenia (rezygnacja, ponowne odtworzenie).

6) Warstwa prezentacji (presentation layer)

Jej zadaniem jest obsługa formatów danych. Odpowiada ona więc za kodowanie
i dekodowanie zestawów znaków oraz wybór algorytmów, które do tego będą użyte, aby zniwelować różnice wynikające z odmiennych standardów kodowania komunikujących się ze sobą maszyn. Przykładową funkcją realizowaną przez warstwę jest kompresja przesyłanych danych, pozwalająca na zwiększenie szybkości transmisji informacji. Ponadto warstwa udostępnia mechanizmy kodowania danych (szyfrowania) w celu ich utajniania oraz konwersję kodów w celu zapewnienia ich mobilności.

7) Warstwa aplikacji (application layer)

Jest najwyższą warstwą modelu OSI. Pomimo sugestywnej nazwy warstwa ta nie obejmuje aplikacji użytkownika, stanowiąc rolę interfejsu pomiędzy tą aplikacją,
a usługami sieci. Zapewnia ona programom użytkowym usługi komunikacyjne
i określa formaty wymienianych danych oraz opisuje reakcje systemu na podstawowe operacje komunikacyjne. Warstwa stara się stworzyć wrażenie przezroczystości sieci. Jest to szczególnie ważne w przypadku obsługi rozproszonych baz danych, w których użytkownik nie powinien wiedzieć, gdzie zlokalizowane są wykorzystywane przez niego dane lub gdzie realizowany jest jego proces obliczeniowy.